::.Duyguların Sekil Aldıgı Yer.::
-
Ben 19'umdaydım Öldügümde
- 12/12/2009
Ben 19'umdaydm Öldüğümde
Daha Ayaklarım Yere Basmamıstı
Konmamıştı Aşkın AdıGözlerim Bir Dilberin Gözlerine
Bir Karıs Mesafeden dahi B a k m a m ı s t ı . . .
Ve Genzime İnmemişti Çay Kokusu
Bir Dağ Ceylanı yayla Kekiği Aklımı Basımdan Almamıstı
Ben 19'umdaydım ÖldüğümdeGerçek Gibi Görünen Yalanların
Ve Yalan Gibi Görünen Gerceklerin Sahiciliği Serildi önüme19'umdaydım Tüm Doğruları Gönül Gözümle Gördüğümde
Ben 19'umdaydım Öldüğümde
Daha Saclarıma Ak Düşmemişti
Babamın Bası Düştüğünde Öne
Kırısıklık Değmemişti Yüzüme
Ne Ayaklarım A s k e r Botuna Girmiş
Ne de Basım Yaslanmıstı Bir Yar GögsüneBen 19'umdaydım Öldüğümde
Belki de Herkes Öldüğü Ben Dirildiğimde
Ölüm Bile Anamın Feryadı Kadar Canımı Acıtmamıstı
Köyün Genc Ve Bekar Kızları Tasıdı Tabutumu
Ola Ki İçlerinden Birinde Gönlüm Kalmıstır Diye
Hiç Olmazsa Gittiğim Yerde Ruhum Huzur Bulsun Diye
Köyün Genc Ve Bekar Kızları Tasıdı Beni Musalladan Öteye
Ve En Çok İçlerinden Biri Ağladı Adı Safiye...Asaf - Yalnız Gitme
- 11/12/2009
Yalnız gitme giderken benide götür
Ben gelmezsem hiç durma
Bu aşkı bitir
Yapma beni bırakma
Eller ne der sonra diller ne der sonra
Yalnız gitme giderken beni de götür,
Ben gelmezsem hiç durma bu aşkı bitir
Yapma beni bırakma
Eller ne der sonra diller ne der sonra
Sen insaflıydın sevmeden önce
Sen vicdanlıydın bu aşktan önce
Yüzüme baksana birşey sorunca
Hoşuna mu gidecek bensiz kalıncaBir Şairin Hayatı
- 6/12/2009
Bir Masal Başlıyordu ;
Kalemin Yumuşak Dokunuşlarıyla Kağıdı Besliyordu,Şair bu Sefer Kendisini Anlatmak İstiyordu.Ve Bir Şair Kendi Kalemiyle Hayatını Kazıyordu,Sayfalara…
Yalnız Kaldığı Akşamlardan mı ?
Yoksa Hayata İlk Adımdan mı Başlasam Diyordu.
Her Sevdiğinin Bırakıp Gitmesinden mi ?
Geride Kalan Şairin Gururlu Gözyaşlarını mı Anlatsam Diyordu.
Hayatın Hep Artı Eksilerde Gidip Gelmesi Gerektiğini Yazarken
Hep Eksilerde Takılan Hayatını Yazdığını Düşündü.
Kendisine Verdiği Söze mi Yoksa Gerçeklere Olan Zaafımı Alayım Kaleme Derken.
“Sen”li Rüyalara Geçmişti Kalem,Şimdi Sakinliğini Bırakmış Çılgınlar Gibi Titriyordu.
Sayfa Düzenini Bozmayayım Derken,Bozulan Ruhunun Düzenine Gülüyordu.
Şair Yazmaya Devam Ediyordu…
Dağ Gibi Umudu İle Gururla Söz Ediyordu Ve İçinin Fırtınasını Dışarı Vurmayışını Bir Zafer Sayıyordu.Nedense Hep Geçmişte Yaşıyor Ve Hep Geçmişte Seviyordu.
Sukut İçinde Duran Bedenimi, Yalan Gülümsemelerimi mi Yazayım Derken Sabah Oluyordu.
Herkes Uyanırken Uyumayı Seviyordu.”O”ndan Kalan Alışkanlıkları Hasta Kalbine Zarar Veriyordu.
Sonra Bir Durup Bir Düşünürken,Hayatın Bir Şiir Gibi Biteceğini Biliyordu.
Acaba Mutlu Biter miydi Diye Düşünüyordu.
Bugün Evi Toplamıştı Şair,Her Zaman Dağınık Haline Bakıyor Ve Rahatsız Olmuyordu Neden Olsun ki Beyninde Düşünceleri Kalbinde Sevgileri Darmadağınken Çevreden mi Rahatsız Olacaktı Sadece Haline Bakıp Gülüyordu.İşine Yarayan Her şeyini Dağıtmıştı Lakin Bakıldığında Bir Yanlışlık Vardı, Sanki Çok Değerli Bir Misafir Bekliyordu.
Masanın Başına Tekrar Geçip Yazmaya Koyuldu Özlemini,Sevgisini,Neyi Varsa Yazıyordu.
Son Şiirdi Son Masalıydı Bu Ve İçinde Olduğu Ruh Halinden Gayet Memnundu. Geçmişi Parça Parça Yazarken Gözleri Nemleniyordu En Son Dünü Yazmıştı Şimdi Bitiriyordu Yavaş Yavaş.
Dostlardan Geriye Kalan üç-beşiyle Görüşmüştü Dün Üzerindeki Değişikli Fark Etmişti Dostları,Yine Geçmişten Söz Açılmışken İşim Var Deyip Ayrılmıştı.
Aslında Görmek İstediği Bir Kişi Daha Vardı.Son Kez Soğuk Gecelerde Özlemle Hatırladığı Keskin Bakışlarını Görmek Ve Utanmak İstiyordu.Sonra “O” Gülünce Şakadan Küsmek Ve Tekrar Barışmak İstiyordu.Ve Yarın İçin Yeni Bir Umut Doğuyordu Not Bırakmıştı “O”na.
Sonra Şair Susuyordu.
Şimdi Gözleri Konuşuyordu
Düşen Damlalar Toplanmış Kağıtlardaki Masalın Kelimelerini Islatıyordu.
Ve Kalem Sustu,Sonra Şair Ve Gözleri Sustu. Kollar Yana Kayıp Küçük Damlalarla Islanan Kağıtların Üzerine ,Yüzü Düştü…
Yıllar Yılı Atan Kalp Susmuştu;
Bir Şair Kalbi Susmuştu, Sevgiden Başka Bir Şey Beslemeyen Bir Kalp…
Son İsteği Gerçekleşmeden Tatlı Anılar Eşliğinde Bitmişti Her şey.
Yıllar Yılı Beklediği Misafir Bu Sefer de Erken Gelmişti.Fakat Ne Çok İstemekle Nede Çok İstememekle Oluyordu Bu İşler.
Ertesi Gün Çalınan Kapılar Açılmamıştı,Şair Evde Yoktu Fakat Kimse Onu Çıkarken Görmemişti Zaten Dışarıya Çıkmaz Çıkarsa da Herkes Bilirdi.Kapıdaki Bayan Kötü Düşünceler Eşliğinde Kapıyı Açtırırken Toplu Düzenli Evdeki Masanın Üstündeydi Şair,Gülüyordu Gözleri .Kalemi Bir Köşede Sessiz Sedasız Bekliyordu.
Son Satıra Bakıyordu Yaşlı Gözlerle,”Ben Gelemedim Yar Sen Gel Gör Beni” Diyordu.
Ve Dünya Kararıyordu , Bu Masalda Böyle Bitiyordu İşte.Gülen Şairi Gördükçe İstenilen Şekilde Bitti Dedirtiyordu…
Dört-Beş Kıtadan Oluşan Bir Şiirden İbaret Yaşamın Son Kıtası Nasıl Bitti Bilinmiyordu.
Ve Şair Sustu! Sadece Gülen Gözleri Konuştu…Teoman - Sevdim Seni Bir Kere
- 5/12/2009
Sevdim seni bir kere
Başkasını sevemem
Deli diyorlar bana
Desinler değişemem
Desinler değişemem
Daha yolun başındasın
Değişirsin diyorlar
Oysa sana çıkıyor
Bildiğim bütün yollar
Sevgi anlaşmak değildir
Nedensiz de sevilir
Bazen küçük bir an için
Ömür bile verilirİnsanlar
- 5/12/2009
E-Resim Köşesi
>Orjinal Boyutu İçin Resime Tıkla<
E-Muzik
Guler100.com